رژیم جمهوری اسلامی ، رژیم دزدان کاخ نشین

در اواخرحکومت شاه، خمینی دغل کار، در گفتارهای تبلیغاتی گول زننده، برای فریب توده های محروم و زحمتکش، مرتبا از ” انصاف و معدلت اسلامی” دم زده و خود را به دروغ، مخالف کاخ نشینان اشراف و استثمارگر و مدافع توده های کوخ نشین محروم و ستمدیده، قلمداد میکرد. مطابق وعده های دروغین خمینی، قرار بود پس از برافتادن رژیم شاه و استقرار رژیم اسلامی، سیمای کشور بکلی تغییر یابد و در این دیار رنجه از ظلم و تعدی، اثری از فقرومحرومیت و ستمدیدگی باقی نماند. کوخ نشینان و محرومان از چنگال فقر و فلاکت و بیکاری نجات یافته و ” عدالت و مساوات اسلامی،” شامل حال میلیونها توده زحمت کش فقیر و بی خانمان گردد. خمینی ریاکار، در نطق های حساب شده خود، وعده مجانی شدن آب و برق و برخورداری عامه اهالی از در آمد نفت را میداد و مکارانه، توده ها را به “مراحم” حکومت اسلامی که قرار بود در ویرانه های رژیم شاه، ایجاد گردد، امیدوار می ساخت! توده های محروم و کوخ نشین که از ستم و استثمارجانشان به لب آمده بود، به حرافی های ریاکارانه خمینی، با دقت گوش فرا میدادند و در عالم خیال، دروعده های سر خرمن وی، رهائی خود از چنگال فقر و محرومیت را می دیدند! درکشور بلادیده ای که در آن به مدت 25 سال تمام- از کودتای ننگین 28 مرداد 1332 تا سرنگونی حکومت شاه،- استبداد عنان گسیخته حاکم بود، درغیاب یک تشکیلات سیاسی منسجم انقلابی که توده های زحمتکش را تحت پرچم رهائی بخش خود متحد و متشکل سازد، وعده و وعید های دروغین خمینی، افکار عمومی را به خود جلب میکرد و زمینه را برای به قدرت رسیدن مافیای آخوند های شیاد و طماع، فراهم میساخت.