آقای عابدینی، عاشقت خواهیم ماند!

راستش را بخواهی تا به حال حتی ثانیه ای از یک مسابقه رشته شمشیربازی را ندیده بودم. بگذار خیالت را راحت کنم، اصلاً نمی دانم "سابر" چیست و یا برای پیروز شدن در این ورزش دقیقاً باید چه کار کرد! با این حال مسابقه با رقیب کره ای را به طور کامل و با هیجان زیاد دیدم. هرچند با وجود دقت زیاد، بازهم متوجه نشدم شیوه رد و بدل شدن امتیازات چگونه است! اما این را خوب می دانم که وقتی می توانی چنین حس قشنگ و غرورآمیزی را بسازی، باید به تو و نمایشت افتخار کرد... حریف کره ای و پرچمدار کاروان کشورش با کسب مدال طلای سابر تیمی در المپیک لندن، آنقدر پرافتخار به نظر می رسید که خودم را برای پذیرش شکست و اینکه کارت تا همین جا هم قابل تحسین بوده آماده کنم (از آن دست دلداری های کلیشه ای که البته با این سطح امکانات و البته توجه، به حق هم هست)... اما تو شگفت زده ام کردی! باورم نمی شد! کارش را ساختی. کاش گزارشگر بازی جمله معروف را برای تو هم به کار می برد: چقدر خوبی تو! آنقدر خوب که مثل من و شاید خیلی از "ما" خودت را از پیش بازنده نمی دانستی و اراده ات را به شاهکار تبدیل کردی. نمایش درخشانت در یادها خواهد ماند و احتمالاً با این پیروزی بزرگ چند صد جوان کشور را عاشق رشته شمشیربازی و قطعاً میلیون ها ایرانی را عاشق خودت کردی! کارت عالی بود کاپیتان. همین حالا تمام کشور به تو افتخار می کنند. حتی اگر اولین مدال آور کاروان المپیک ایران در ریو 2016 نباشی. تو، آقای عابدینی، کاپیتان تیم ملی شمشیربازی.