انقلابِ ناتمامِ ایران

داریوش همایون (تولد: ۵ مهر ۱۳۰۷ در تهران؛ درگذشت: ۸ بهمن ۱۳۸۹ در ژنو) روزنامهنگاری برجسته، نظریهپردازی جستجوگر و نوجو، و سیاستمداری ملیگرا و میهندوست بود که بر نقش موثر ایران در مناسبات منطقهای و جهانی آگاهی داشت. داریوش همایون داریوش همایون وی سالهای طولانی در روزنامههای معتبر ایران قلم زد و از بنیانگذاران اصلی روزنامهی «آیندگان» بود که صفحهای نوین در تاریخچهی روزنامهنگاری ایران گشود. همایون مهارت روزنامهنگاری و تسلط خود بر زبان فارسی را با ایدههای سیاسی خویش در هم آمیخت و از دههی ۳۰ خورشیدی به این سو، نوشتههایی از خود بر جای گذاشت که بنا بر شرایط موجود در خاورمیانه، بسیاری از آنها همچنان معتبرند و گویی همین امروز نگاشته شدهاند. مقالات قدیمیوی در دهههای سی تا پنجاه خورشیدی همچنین بازتاب مستند موقعیت سیاسی و اجتماعی ایران هستند. از همین رو ما به بازنشر گلچینی از آثار داریوش همایون میپردازیم که در سالهای تبعید پس از انقلاب ۵۷ با کیهان لندن نیز همکاری نزدیک داشت. مقالاتی که در این ستون در کیهان لندن میخوانید، با مراجعه به وبسایت «بنیاد داریوش همایون» انتخاب شدهاند.