بهیاد پرچمدار دموکراسی و سکولاریسم و ایراندوستی

دموکراسی، جدایی دین از دولت، آزادیهای بیان شده در اعلامیه حقوق بشر، وفاق ملی، همزیستی مسالمتآمیز با شرق و غرب، اصولی بودند که بختیار با تاکید بر آنها دولت تشکیل داد و فلش بزرگ را که اهداف بزرگ ملی و راه سعادت و سربلندی ایران را نشان میداد ترسیم کرد. یعنی درست در لحظه سقوط سلسله پهلوی، و غلبه انقلاب مذهبی، او نطفه دموکراسیخواهی و بذر ایدهی جدایی دین از دولت و آزادیخواهی را در خمیرمایه آن انقلاب عظیم، متهورانه کاشت و نگذاشت که پرچم مدنیت و آزادیخواهی زمین بیفتد و ملت ایران در بست اسیر و منکوب ملایان مستبد شود. در حقیقت تشکیل دولت بختیار در آن موقع از تحولات تاریخی، از سویی اعلام ختم دیکتاتوری سلطنتی بود و از طرفی نفی انقلابیگری و رد دلیرانه مکتب تمامیتخواه خمینی! در واقع علت اصلی خصومت آقایان خمینی و خامنهای ... با دکتر بختیار همین بود که با تلاشهای دلاورنه او، اپوزیسیون نظام فقاهتی، هم زمان با تشکیل حکومت مذهبی ایران شکل گرفت و بطور جدی بیانگر آن ارزشهای دمکراتیکی شد که نفی استبداد آخوندی را از همان ابتدا فریاد میکرد.