وقتی ندانسته جنگل را آتش می زنیم!

وقتی یک روز گرم تابستان دسته جمعی کوله بار سفر را می بندیم و راهی طبیعت می شویم بعد از دویدن و بازی و کلی خوش گذراندن در جنگل، بالاخره وقت رفتن می رسد، آن وقت همه می رویم و "بطری"ها می مانند. یا اصلا همان وقتی که از دیدن طبیعت زیبا، ذوق زده می شویم و بی توجه به آن چه پیش خواهد آمد، بطری ها را از شیشه ی ماشین به بیرون پرتاب می کنیم تا در کنار درخت ها و بوته زارها جا خوش کنند، زمینه برای رخ دادن اتفاق های ناخوشایندی فراهم می شود! کارشناسان محیط زیست معتقدند که بطری های شیشه ای در طبیعت مانند ذره بین اثر می کنند و در صورتی که برگ های خشک دور و برشان باشند به سرعت می توانند باعث آتش سوزی در جنگل ها شوند. در واقع بطری های شیشه ای در شرایطی خاص موجب می شوند نور خورشید به صورت متمرکز بر روی خار و خاشاک و برگ های خشک بتابد و به آتش سوزی دامن بزند. خرده شیشه ها معمولا تأثیر بیش تری می گذارند و ذره بینی عمل می کنند و باعث آتش سوزی در طبیعت می شوند. شیشه ها موجب آلودگی خاک نمی شوند، چون اولا ماده ی خطرناکی ندارند و دوم این که اگر هم ماده ی خطرناکی داشته باشند چون ساختارشان جامد و نفوذناپذیر است آب شویی در آن ها اتفاق نمی افتد؛ یعنی هیچ ماده ای از آن ها خارج نمی شود. اما آن قدر در طبیعت می مانند تا اجزاء تشکیل دهنده شان تجزیه شوند؛ یعنی زمانی حدود یک میلیون سال!