جیغ آلودگی صوتی درگوش کلانشهرها (میزان آلودگی صوتی در اغلب کلانشهرهای کشوراز استانداردهای جهانی فراتر است)

ویروس آلودگی صوتی در سطح کلانشهرها چنان پخش شده که دیگر هیچ شهروندی از تبعات آن در امان نیست، بخصوص افرادی که نزدیک بزرگراهها، فرودگاه و کارخانههای تولیدی بزرگ زندگی میکنند، زندگی هر روزه برایشان به جهنمی تبدیل میشود که خواب و خوراک و آسایش را از آنها میگیرد. حتی بیشتر کسانی که در منطقهای نسبتا آرامتر زندگی میکنند، مجبورند برای رسیدن به محل کار و تحصیل، راهی خیابانهایی شوند که صدای بلند آلودگیاش با صدای اعصاب آدمها کوک نیست. در کلانشهرهایی که تنفس هوای پاک در آن به رویا تبدیل شده، آلودگی صوتی هم قوز بالای قوز شده و زندگی در شهرهای شلوغ را به تحمل کابوسی اجباری بدل کرده است. شکی نیست که بزرگ ترین سرمایه هر کلانشهری، نیروی انسانی آن شهر است که میتواند تحول و توسعه را به شهر هدیه دهد، اما وقتی همین نیروی انسانی، شب و روز با صداهای ناهنجار کلنجار برود و انرژی روزانهاش صرف نبرد بیهوده با آلودگی صوتی شود، نمیتوان از آن نیروی انسانی توقع داشت دل و دماغی برای ارائه کار باکیفیت داشته باشد. چندی پیش هم محمد حسین بازگیر، رئیس اداره محیطزیست شهر تهران هشدار داد: در مکانهای مسکونی در روز 55 و در شب 65 دسیبل و در مکانهایی که هم مسکونی و هم صنعتی هستند، در روز 70 و در شب 60 دسیبل حد استاندارد آلودگی صوتی است؛ این در حالی است که بهطور میانگین در تهران 5 دسیبل بیشتر از حد استاندارد، آلودگی صوتی وجود دارد که در مناطق پرتراکم مانند منطقههای 6،12 و 21 پایتخت بیشتر از سایر نقاط شهر آلودگی صوتی موج میزند. تهران رکورددار آلودگی صوتی در کشور است و پس از آن شهرهای اصفهان، شیراز و مشهد هم از جمله کلانشهرهایی است که با بیشترین میزان آلودگی صوتی در کشور روبهرو هستند. خودروها، موتورسیکلتها، حمل ونقل هوایی، نیروگاهها، پالایشگاهها، کارخانهها و کارگاهها، به عنوان مهم ترین عوامل تشدید آلودگی...