واقعیت های جنبش قرمطیان

tohfeyegarmsar.wordpress.com u202b۸۰ کلیک

اریخ بیهقی صفحه ی849 و سیاست نامه صفحه ی 309 می نویسد: قرمطیان خیلی زود در بین ایالات مختلف اسلامی و در میان قشر بازرگانان و روشنفکران، طرفداران بسیار بدست آوردند، آنها کسانی را که به آئین اسلام گرویده بودند و مقررات آنرا محترم میشمردند، بدیده استهزاء مینگریستند و پس از آنکه به لحسا برگشتند،هرچه قدر قرآن و تورات و انجیل بود، همه را به صحرا افکندند و از بین بردند. بنظر آنها سه نفر،مردم جهان را گمراه کردند : شبانی، که مقصودشان موسی بود. طبیبی، که مرادشان عیسی بود. و شتربانی، که منظورشان محمد بود. واین شتربان یعنی محمد از دیگران شعبده بازتر و سبک دست تر و محتال تر بود. یا ناصرخسرو ضمن بررسی پایگاه طبقاتی و شکل حکومتی قرمطیان، در سفرنامه اش، صفحه ی 112 درباره فرایض دینی و سیاست مذهبی قرمطیان مینویسد: در شهر لحسا مسجد جامع و بطور کلی مسجد وجود نداشت، و ساکنان این شهر نماز روزانه نمی گزاردند. همچنین محمد حسینی علوی در کتاب بیان الادیان تاکید میکند که از نظر فلسفی قرامطه و زنداقه در نفی خدای آفریدگار همصدا و هماهنگ هستند.