اسناد انکار ناپذیر نسل کشی یهودیان بدست محمد پیامبر – بخش ۲

شماری از دوستان و خوانندگان با گلایه پرسیده اند : ۱) چرا به اعتقادات دیگران احترام نمی گذارید؟ پیامبر خدا را اتهام زدن سزا نیست! ۲)چطور ممکن است این وقایع دلخراش واقعی باشد، دروغ نگویید! ۳) چگونه می توان به تاریخ اطمینان داشت ؟ شاید دروغ باشد. ۴) پیامبر خدا بسیار کارهای خوبی کرد و بارها به دشمنانش رحم نمود! ۵) گذشته ها گذشته ، بیایید با صلح و صفا زندگی کنیم ! پاسخ کوتاه به پرسشهای بالا به ترتیب این است : نخست این که بازگویی یک واقعه تاریخی جنایی که منابع آن از خود قرآن و سنت آمده است، آن هم واقعه ای که کشتار گروه بزرگی انسان در آن ذکر شده است، بسیار شایسته است. سکوت در برابر جنایت، شراکت در آن است.آن قدر باید از هولوکاست و جنایات نازیها بگوییم تا که مردم به خویش تن اجازه ندهند عقاید یک فاشیست و نازی در جامعه تبلیغ شود. اگر در گذشته مردم از عمق خطر اسلام حقیقی و دستورات پیامبرش آگاه می شدند ، شاید امروز خبری از این همه کشت و کشتار بین مسلمانان نبود. دوم : این وقایع را بعلت دلخراشی غیر واقعی نمی توان شمرد. این که با تمدن و حقوق بشر امروزی این کارها جنایت است دلیل نمی شود که محمد آن را مرتکب نشده باشد، چرا که سخن مورخین و قرآن موازی و مطابق هم است و اگر اشتباهی هم باشد در کیفیّت و کمیّت خواهد بود و نه در اصل ماجرا. سوم : این که “تاریخ دروغ است ” و ” از کجا معلوم؟مگر شما آنجا بودی ؟” اینهم یک سفسطه قدیمی است. تاریخ بر اساس تحقیق است و نقل تنها کافی نیست. نقل باید از چند منبع مختلف باشد که هر کدام باید دارای شاهد ترجیحا مختلف باشد و همچنین با واقعیتهای بازمانده و موجود هماهنگ باشد ، دروغ شمردن همه تاریخ ، بهانه ای برای بزدلان و کلاهبرداران است.....