اخلاق زمین

روزی که اودوسئوسِ خداوندگونه از جنگهای تروآ بازگشت، بیش از ده دخترکِ کنیزِ سَرایش را از طنابی به دار آویخت؛ چرا که شک کرده بود در غیبتش رفتارهای نامناسبی داشته بودند. هیچکس او را به خاطر اینکار به چالش نکشید. چرا که کنیزها «دارایی» او بودند. آنروز هم مانند امروز، دور انداختن آنچه در تملّک فرد است امری در حوزهی «تدبیر و سودجویی» (expediency) به شمار میرفت، نه امری اخلاقی (ethics) که بتوان دربارهی «درستی» یا «نادرستی»اش سخن گفت.