«لانتوری»؛ نسل پرالتهاب پس از انقلاب و فراموشی ارزش سکوت

«لانتوری» ساخته رضا درمیشیان که به تازگی در جشنوارههای کارلووی واری و مونیخ به نمایش درآمد، سومین ساخته فیلمساز جوانی است از نسل بعد از انقلاب که دردها و مشکلات این نسل را فریاد میزند. اولین ساخته درمیشیان، «بغض»، در مذمت آرزوی مهاجرت این نسل، به جایی نمیرسید، اما دومین ساختهاش، «عصبانی نیستم»- که داستان دانشجوی ستارهداری را پس از وقایع سال ۸۸ دنبال میکرد و به همین دلیل از جوایز جشنواره فجر کنار گذاشته شد و با وجود داشتن مجوز ساخت و اکران، بنا به «مصلحت» وزارت ارشاد، از اکران آن جلوگیری شد- فیلمی بود که در ساختار و فرم به هماهنگی درخوری می رسید و میتوانست تماشاگر را در شر و شور دنیای یک نسل سرخورده شریک کند.