چرا با هم همکاری نمیکنیم؟ وضعیت روانی و آزموده های پیشین نشاندهنده واکنش فرد به همکاری با گروه!

EN esciencenews.com u202b۰ کلیک

ر اساس پژوهش اخير دانشگاه كارلوس مادريد، عامل تعيين كننده بر ميزان تمايل افراد به همكاري، وضعيت عاطفي و تجارب قبلي شان از افرادي كه قبلاً با آنها همكاري داشته اند مي باشد نه اينكه چه منفعتي از همكاري نصيبشان مي شود. بر اساس اين پژوهش، هنگامي كه هر دو نفر با يكديگر همكاري دارند، بيشتر نتيجه حاصل مي شود. اما زماني كه فقط يكي از آنها به همكاري مايل است، كسي كه همكاري نمي كند منفعت بيشتري كسب مي كند تا كسي كه همكاري مي كند. در اين حالت، كسي كه همكاري نمي كند از همكاري ديگران منتفع مي شود اما اگر اين تمايل ادامه يابد، هيچ كسي همكاري نكرده و در نهايت هيچ نتيجه اي حاصل نمي شود. اين نتيجه نشان مي دهد كه مردم چگونه تصميم مي گيرند؛ اينكه مي خواهند همكاري كنند يا اينكه مي خواهند منافعي از ديگران كسب كنند. فهم اينكه ما چگونه تصميم مي گيريم، منجر به آن مي شود كه مشوق هايي را در نظر بگيريم كه افراد را به همكاري، تحريك نمايد. اين پژوهش نشان داد كه مردم نمي خواهند همكاري كنند زيرا در يك راه مشخصي سازمان دهي شده اند. در اين ارتباط، مي توان استنباط كرد كه ما نبايد به ساختار سازماني متوجه باشيم، بلكه بايد بيشتر افراد را به صورت انفرادي به همكاري تشويق كنيم. شبكه هاي سازماني بر همكاري مردم، تاثير دارد و آنچه مهم است، همكاري متقابل است.

- - , .
.