تمام حیوانات برابرند

چگونه اصول اخلاقی که مبنای برابری انسانها است، ما را ملزم میکنند که حیوانات را نیز شایسته همین حد از اعتنا بدانیم شاید اینطور به نظر برسد که «رهایش حیوانات» نه هدفی جدی، بلکه شکلی شوخیوار از بقیه جنبشهای رهایی بخش است. در واقع زمانی برای تمسخر جنبش حقوق زنان، ایده «حقوق حیوانات» را هم به عنوان شوخی طرح میکردند. زمانی که یکی از پیشگامان فمینیستهای امروزی به نام مری وولاستون کرفتi کتاب خود با عنوان «در دفاع از حقوق زنان»iiرا در سال 1792 منتشر کرد، دیدگاههایش را بیمعنا تلقی کردند، و هنوز زمانی از انتشار آن کتاب نگذشته بود که کتابی با عنوان «در دفاع از حقوق ددان»iiiتوسط نویسندهای ناشناس به بازار آمد. نویسنده این اثر هجوآمیز (که حال معلوم شده است تامس تیلرiv، یکی از فیلسوفان نامدار کمبریج بوده است) سعی داشت با نشان دادن اینکه ادامه مسیر برابری خواهی به کجا خواهد رسید، استدلالهای مری وولاستون کرفت را رد کند. اگر استدلالهای مرتبط با برابری در مورد زنان کاربرد داشته باشند ، چرا نشود آنها را برای سگها، گربهها و اسبها به کار برد؟ [به نظر تیلر] این استدلالها در مورد «ددان» هم صدق میکردند، اما حتی تصور برخورداری ددان از حقوق هم بیمعنا مینمود. به این ترتیب لازم می نمود که استدلالِ راهبر به این نتیجه نادرست باشد، و اگر این استدلال در مورد ددان نادرست باشد، پس باید در مورد زنان هم نادرست باشد، چرا که در هر دو مورد قیاسهای مشابهی شده است.....