آغاز یک لبخند، بیادِ پاول کله

upload.wikimedia.org u202b۱۰ کلیک

آغاز یک لبخند، اثر پاول کله، سال۱۹۲۰، سالروزِ درگذشتِ پاول کِلِه نقاش سویسی با ملیت آلمانی. او در کارش از سبکهای مختلف هنری، از جمله؛ دریافتگری، کوبیسم و سورئالیسم تأثیر گرفت. او و دوست روسی نقاشاش، واسیلی کاندینسکی شهرت فراوانی را همچنین به خاطر تدریس در مدرسهٔ هنر و معماری باهاوس کسب کردند. پاول کله، هیچگاه، به بازآفرینی جهان برونی نمیپرداخت؛ ولی بر طبیعت، همچون سرمشقی برای سازماندهی عناصر صوری هنر، تکیه میکرد. او به منظور ارائه تصویرهای ذهنی، خویشتن را یکسره به قدرت القائی عناصر تصویری میسپرد. همچون کودکان، تصویر را بدون هیچ مقصود معین آغاز میکرد. در جریان عمل نقاشی، خاطره یا تداعی یا چیز بازشناختی رخ مینمودند. به سخن دیگر، هویت کنش تصویری با تجربهای عینی یا انگاری ذهنی معین میشد. تصویر پدید شده، گاه ممکن بود با عنوانی استعاری معنای مضاعف شاعرانه یا فلسفی نیز بهخود گیرد. او میکوشید حالتهای متغیر روانی را که از کل تجربه «خود» با جهان ناشی میشود، از طریق تصویرهایش انتقال دهد. اصول هنر و آموزش کله، بهروشنی، در قیاس استعاری او از هنرمند و تنه درخت بیان شدهاند؛ الگوی رشد، همانا الگوی طبیعت است. این طرح کلی در رشد شاخهها و غنچهها انعکاس مییابد؛ ولی در شکوفایی نهایی، صورت طبیعت بهواسطه غنای استعدادهای ذهنی هنرمند تغییر میکند. بدیههسازی، در این میان، اهمیتی بسیار دارد: اثر هنری، به روال کار کودکان، در روندی خود بهخودی شکل میگیرد؛ یعنی هنرمند فقط ناهشیارانه هادی آن است.