تعریفی مختصر از یک دوست

او مردی بسیار درستکار و راستگو است . گاهی اوقات به قدری در این دو صفت غرق می شود که هیچیک از اطرافیان نمی توانند او و رفتارش را تحمل نمایند . در محیط کاریِ خود پله های ترقی را فقط بر اساس تلاش و پشتکار و در ازای سپری کردن سنوات خدمت و کسب سابقه ٫ طی کرده است . یکی از دلایل پیشرفت و در عین حال عدم پیشرفت غیر متداول وی ٫ اجرای قوانین محیط کار ٫ بدون دخالت دادن روابط در تفکر و تصمیم گیری هایش بوده است .
اگر از وی راهنمایی و یا مشاوره ای بخواهیم(بخواهند) اگر اطلاعاتی نداشته باشد ٫ بعلت همان راستگویی و صداقتی که دارد ٫ در ابتدا اعلام می کند که اطلاع چندانی ندارد ولی می تواند در باره سوال مورد مشاوره تحقیق کرده و پاسخ دهد . و معمولا نیز تحقیقاتش دارای دقت و نکته سنجی های خاصی می باشد . با اینحال اغلب کسانی که از وی مشاوره می خواهند ٫ در اولین جلسه و یا در نهایت جلسات دوم یا سوم با دلسردی و ناامیدی و یا حتی تنفر از گرفتن مشاوره ٫ احساس پشیمانی می نمایند .
من بارها به این اندیشیده ام که واقعا اشکال در کجاست ؟ در فرد مشاوره گیرنده و یا مشاوره دهنده ؟!!!
به طور مثال اگر کسی از او بخواهد که درباره خرید ماشین نظر بدهد ٫ پاسخش این خواهد بود : این ماشین در سرعت بالای ۱۳۰ کیلومتر در جاده معلق می زند و تو و مسافرانت در جا کشته خواهید شد .
یا اگر شخصی که بیماری قلبی دارد و می بایستی عمل جراحی داشته باشد ٫ به او می گوید حواست باشد که ممکن است بعد از انجام عمل جراحی ٫ به هوش نیایی و مستقیم به آن دنیا بروی .
و یا اگر جوانی برای ازدواج با دختری از او نظر بخواهد ٫ پاسخ می دهد که فعلا که کارنداری (یا اگر داری) این هزینه های عروسی تورا بدهکار خواهد کرد و بیچاره خواهی شد و بعد با زنت جنگ و دعوا خواهی کرد و بعد طلاق خواهید گرفت و بعد از نظر روحی و روانی افسرده و یا پرشان حال خواهی شد و معلوم هم نیست که زنت مهریه اش را از تو درخواست نکرده و تورا به زندان بیندازد که در آنصورت بدبخت خواهی شد .
به نظر شما آیا با این فرد می توان مشارکت و همکاری داشت و یا در دوره ای با وی هم صحبت شد ؟