زائری: کاش هنوز کراوات بود/تبعات روانی و اجتماعی فیشهای نجومی

گروه مقالات: درباره پرداختهای نجومی و فیش چند صد میلیونی به مدیر عامل فلان بانک یا پرده برداری از پرداخت فیشهای میلیاردی و نیم میلیاردی. به ذهن من یکی خطور هم نمیکند که چرا یک کارمند دولت باید چنین واریزی داشته باشد، مگر چه دستاوردی داشته است، چه خلاقیتی به خرج داده است که بخشی از جامعه از آن سود بردهاند که مستحق چنین پاداشی بوده است، کدام گره و مشکل کشور را حل کرده است یا کدام دکترین جهانی را طرح کرده است؟ اصلا مگر سیکل بسته اداری اجازه خلاقیت و نوآوریهایی به بزرگی این ارقام را میدهد؟ یا مثلا گفتهاند که برای ماموریت کاری چندین میلیون به حساب شخص واریز شده است، حالا شما فکر کنید که در یک سفر یک هفتهای یا چند روزه آقای وکیل، مدیر یا هر چی چه کارایی از خود داشته است که لایق چنین پاداشی بوده است. چیزی که مساله پرداختهای میلیونی را بغرنجتر میکند مقایسه این واریزها با حقوق دیگر اقشار جامعه است و آثار اجتماعی که میتواند برای جامعه سیاستزده ما داشته باشد. تصور کنید معلمی که بار آموزشی جامعه را بر عهده دارد و واریزی ماهی یک میلیون و پانصد داشته باشد با شنیدن پرداختهای چند میلیونی دچار چه حالتی میشود، اگر یک درصد، فقط یک درصد از معلمین به خاطر اختلاف فاحش واریزها کم کاری کنند و نسبت به آموزش بی تفاوت شوند چه عواقبی به دنبال دارد؟ (و حداقلش اينكه آيا استمرار همين وضع نابسامان فعلي را نبايد انتظار داشت؟)