زنان تن فروش خود را چند میفروشند؟

به گزارش اقتصاد آنلاین، دیگر زمان حکومت «زال ممد» در دوره رضا شاه نیست تا دخترکان خیابانی تهران را در محلی گرد هم جمع کرده و به خوشگذران ها ارائه دهد. «شهر نو» هم نداریم! لاله زار هم سالهای سال است لاله زار قدیم نیست… ملکه اعتضادی، پری آژدان قزی، پری بلنده، سیمین بی ام و، اشرف چهارچشم، پری سیاه، شهلا آبادانی، ناهید و بسیاری از زنان روسپی تهران فراموش شده اند. اما متاسفانه تن فروشی یا همان روسپی گری همچنان بازارش در پایتخت داغ داغ است فقط کمی روش تبلیغات و قیمت ها متفاوت شده با این فرق که مسئولان این آسیب اجتماعی را تابو می دانند و بعنوان خط قرمز به هیچ عنوان به آن ورود نمی کنند. حتی وزیرکشور هم در ارائه گزارش آسیب های اجتماعی به مجلس حرفی از روسپی ها نزد. در این میان گروهی معتقدند نباید پرونده روسپی های تهران را باز کرد و گروهی دیگر می گویند باید این تابو شکسته شود. اما منتقدان معتقدند که تعداد روسپی های پایتخت آنقدر اندک و کم است که احساس خطر نمی شود. اما شاید گفتگو با کارشناسی که مستقیم با روسپی های تهرانی ارتباط دارد قابل تامل باشد. نامش فرحناز سلیمی است، متولد تهران، متخصص مامایی و کارشناس ارشد روانشناسی؛ می گوید: از سال ۸۸ در بندرعباس شروع به فعالیت کردم، به دلیل ماموریت همسرم که متخصص اعصاب و روان است به این شهر سفر کردیم، از طریق دوست همسرم (متخص روانشناسی) به مرکز مشاوره ویژه زنان آسیب پذیر آمدم و رسما کارم آغاز شد. از آغاز فعالیت هایش در محله شهناز بندرعباس و چگونگی ارائه مشاوره به زنان آسیب پذیر می گوید: مجوز طرح از سوی وزارت بهداشت با هدف اصلی کنترل اچ آی وی و جلوگیری از گسترش آن از طریق رابطه جنسی بود چرا که سایر روش های انتقال بیماری ایدز از جمله مادر به فرزند و سرنگ آلوده کنترل شده بود. وزارت بهداشت پروژه ای را در ۸ استان کشور تعریف کرد، به نام «طرح کاهش آسیب و ارتقای سلامت»؛ براساس پروتکل وزارت بهداشت ۴ گروه هدف برای مرکز ما تعیین شد؛ زنانی که سابقه زندان دارند، زنانی که همسرانشان به زندان افتاده، زنان تن فروش، زنان که معتادند یا همسرانشان اعتیاد دارند. ما باید این زنان را شناسایی کرده و برای مشاوره و معاینات مامایی به مرکز ارجاع می دادیم. تامین هزینه ها بر عهده وزارت بهداشت بود و ما توانستیم طی ۱۸ ماه در بندر عباس ۱۵۳ نفر را جذب کنیم.