چطور میتوانم این تصاویر از خاطره خونین هم کلاسی هایم را در سال 88 از یاد ببرم ؟ هرگز ( به یاد 25 خرداد 88)

facebook.com u202b۷۰ کلیک

متاسفانه ما ایرانیها معمولاً حوادث تاریخی را زود از یاد میبریم ولی مگر میشود پرپر شدن جوانان این وطن را فراموش کرد ؟ جوانانی که اگر امروز زنده بودند بسیاریشان حتمن امروز ازدواج کرده بودند یا حتی بچه داشتند ما به این قهرمان ها بدهکاریم ان ها مهمترین سرمایه شان را برای ایران برای ازادی دادند انها جانشان را دادند کسانی که جگر گوشه های خانواده هایشان بودند عزیزان دل پدر ومادر هایی که در نبود انها کمرشان خمیده شده و مویشان سپید شده این داغ وحشتناک است این ننگ تا ابد بر پیشانی خائنین به ایران ماندگار است من امروز شرمنده ام که به جای مبارزه و انتقام خون این عزیزان دچار روزمرگی شده ام من از طرف خودم حرف میزنم امیدوارم شما دوستان وقتی وجدان خود را قاضی قرار میدهید شرمنده نباشید جاوید ایران تظاهرات اعتراضی حامیان موسوی در ایران، راهپیمایی اعتراضآمیزی بود که در تاریخ ۲۵ خرداد ۱۳۸۸، ۳ روز پس از اعلام نتایج انتخابات ریاست جمهوری، با حضور میلیونی ایرانیان در شهر تهران، دیگر شهرهای ایران، و برخی شهرهای دیگر کشورها صورت گرفت. این تظاهرات یکی از بزرگترین تظاهراتهای غیر حکومتی تاریخ ایران بود و در تاریخ ۳۰ ساله پس از انقلاب بیسابقه بوده است.] این تظاهرات در تهران به دعوت میرحسین موسوی و بدون مجوز وزارت کشور جمهوری اسلامی ایران برگزار شد. اتهام تعدادی از بازداشتشدگان حوادث بعد از انتخابات نیز شرکت در این راهپیمایی بود. تعداد شرکتکنندگان در آن، از هر زمان دیگری در تاریخ جمهوری اسلامی، بیسابقه بود. یکی از مهمترین ویژگیهای این راهپیمایی آن بود که شرکتکنندگان در آن، در اغلب اوقات کاملاً ساکت بودند و هیچگونه شعاری نمیدادند و حتی اگر کسی هیجانزده میشد و شعاری میداد، بقیه او را دعوت به سکوت میکردند. پدیدهای که در مقایسه با حالوهوای حرکتهای اعتراضی دیگر نقاط جهان، نوظهور بود. بر اساس اعلام صداوسیمای جمهوری اسلامی و شورای تأمین استان تهران ۷ نفر در این تظاهرات کشته و ۲۹ نفر زخمی شدند. برخی رسانهها از مرگ تعدادی از زخمیها در روزهای بعد خبر داده و تعداد کشتگان را بیش از ۱۲ نفر اعلام کردهاند.