دکتر علی شریعتی - مجموعه آثار 32 - هنر

هنر همواره برخلاف آنچه که ارسطو می گوید، در این تلاش بوده است که از قید آنچه عینی و محسوس است و موضوع علم است، بیرون بیاید و انسان را بیرون بیاورد. هنر اومانیستی یونانی قدیم، بر زیبایی اندام، بر زیبایی واقعیت، بر زیبایی دشت و کوه و بیشتر بر زیبایی اندام انسان مبتنی است، اما در طول تاریخ هر وقت که هنر آزادانه تجلی کرده و عکس العمل فیزیولوژی نبوده، کوشش داشته خودش را از قید بیرون بیاورد. تمام نهضت های هنری که بوسیله هنرمندانی که دارای احساسات ماوراءالطبیعه هستند و یا هنرمندانی که دارای این احساس نیستند، بوجود آمده، کوشش شان این است که از هنر نه ابزاری برای تصویر و توصیف واقعیت یا برای تعیین انسان در چهارچوب موجود خودش بسازد، بلکه انرا بعنوان یک دعوت و یک خلاقیت و یک آفرینندگی الهی در شدن و در تکامل یافتن احساس و ذات و وجودد و حقیقت انسان بکار بیندازند. مثلاً آثار پیکاسو را که نگاه میکنیم، چنین است. امروز هیچ کس نیست که هندوانه ای را بکشد که ذهن آدم آب بیفتد.