این موسیقی نمرده است + صوت از خون جوانان وطن با صدای استاد شجریان

isna.ir u202b۱۰ کلیک

«اگر من هیچ خدمت دیگری به موسیقی و ادبیات ایران نکرده باشم، در زمانی یک تصنیف وطنی ساختم که از هر 10هزار نفر ایرانی، یک نفر نمیدانست که وطن یعنی چه، فقط تصور میکردند، وطن، شهر یا دهی است که در آن زاده شدهاند.» به گزارش خبرنگار سرویس موسیقی ایسنا، این سخنان را عارف قزوینی، مهمترین موسیقیدان عرصهی تصنیفهای ملی و میهنی بیان کرده که قطعاتی مانند «از خون جوانان وطن»، «آمان» و «دل هوس» جزو آثار او است. چرا شخصیت عارف برای موسیقی ایران مهم است؟ نخستین و مهمترین کسی که در میان موسیقیدانان و سازندگان تصنیفهای ملی و میهنی باید او را گرامی داشت، «عارف» است. مردی که نامش با وطن و وطنپرستی عجین شده است. او موسیقی دورهی خود را با مفاهیم انقلابی و وطندوستی آشتی داد و ثابت کرد نوعی از موسیقی که میتواند زبان اعتراض ملی در تقابل با بیدادگری باشد، نمرده است. اگرچه عارف، موسیقی را با امور سیاسی و مشی انقلابی آغاز نکرد، اما بعدها با تجربهاندوزی و خروج از سنتهای خرافی توانست اندیشهاش را ارتقاء دهد. عارف بهعنوان برجستهترین موسیقیدان عصر مشروطه با بهرهگیری از نسبت مستقیم میان اشعار و تصنیفهایش موفق شد تا تمپوی درونی موسیقی انقلاب معاصر را که توسط خودش به منصهی ظهور رسیده بود، تغییر دهد. فراز و فرودهای لحنی همراه با معرفی فرمهای بدیع و در نتیجه، بخشبندیهای فرمیک او، در تصنیفها و قطعات موسیقی مورد توجه مردم و روشنفکران قرار گرفت. تا آن زمان، اگرچه قواعد موسیقی ایرانی از مأخذ معتبر و ملی تبعیت میکرد و در اصالت ماهیت آن هیچ شکی نبود، اما بهلحاظ کاربردی موسیقی در جهت فضاهای ذهنی پیش روی روشنفکران عملگرایی مردم در اعتراض به وضعیت موجود نبود. تحول در زبان تصانیف و اشعار انقلابی سبب شد تا ....