ابوسَلیک گُرگانی از پیشگامان سرایش شعر به زبان پارسی دری بود

مجسمه ای از ابوسلیک گرگانی, ابوسَلیک گُرگانی از پیشگامان سرایش شعر به زبان پارسی دری بود. او همدوره با عمرو لیث صفاری بود. وی از نخستین شاعران پارسیگوی است. برخی از محققان سلیک را مصغر سلک دانسته اند. زیرا کسانی از عرب به این نام مشهور بوده اند. تاریخ تولد و وفات او روشن نیست. وی را از شاعران بنام عهد صفاری و معاصر عمرولیث شمرده اند. از اینکه منوچهری در قصیده ای، نام ابوسلیک را در کنار نام شاعران بزرگ عرب و ایرانی چون امرؤالقیس، لبید، اخطل، اعشی، بونواس، شهید، رودکی، بوشکور، والوالجی و جز آنان آورده است ،چنین برمی آید که وی در آن روزگار در میان اهل ادب، شهرت و اعتبار خاص داشته است. اگر چه رودکی را پدر نظم فارسی برشمرده اند، لیکن سهم کسانی چون ابوسلیک و هم عصران او در شکل دادن به مبادی و مبانی شعر فارس و شخصیت بخشیدن بدان بسیار مهم و اساسی بوده است. ابیات اندکی که از او برجای مانده است ،نمودار حسن ذوق و قدرت شاعری او در آوردن مضامین زیبا و خیال انگیز است و ظاهراً کلام او از نکات اخلاقی و حکمی خالی نبوده است.