هر که سازماندهی کند رهبری را در دست خواهد داشت - کورش عرفانی

حکومت جمهوری اسلامی از همان ابتدای انقلاب تلاش کرد تا انسجام اجتماعی و همسویی هایی طبقاتی ممکن را میان مردم و در دل جامعه تضعیف کند. در ابتدای دهه ی هفتاد خورشیدی زمانی که با نخستین موج شورش فقرا در اسلام شهر، قزوین، مشهد و شیراز مواجه شد از یک سو زبان سرکوب را برای آنان به کار گرفت و از سوی دیگر در صدد برآمد تا طبقه ی متوسط را از به قول خودشان «مستضعفین» جدا سازد. طرح دوم خرداد از منظر جامعه شناسی سیاسی در این راستا و برای بازی دادن ظاهری طبقه ی متوسط در عرصه ی سیاسی بود تا از این طریق یک اتحاد طبقاتی میان این طبقه و محرومان جامعه را ناممکن سازد. و ساخت. پس از آن، جریان احمدی نژاد تلاش کرد تا بر عکس محرومان جامعه را مورد توجه ظاهری قرار دهد، با این هدف که آنها را از پیوستن به خواست ها و آرمان های طبقه ی متوسط دور کند. و کرد. حاصل این تلاش در دوره ی فعال بودن جنبش معروف به جنبش سبز خود را نشان داد. زمانی که طبقه ی متوسط در خیابان بود و طبقه ی محروم او را همراهی نکرد. آخرین تلاش دولت احمدی نژاد در این زمینه به کار گیری طرح یارانه ها بود تا از این طریق با وابسته سازی مالی لایه های فقیر جامعه به صدقه های ی دولتی زهر حضور سیاسی آنها در اعتراضات طبقه ی متوسط را بگیرد. در حالی که خطر موفقیت این طرح تا حدی وجود داشت و هنوز هم دارد، این طور به نظر می رسد که شرایط آن گونه که دولت پاسداران می خواست شکل نگرفته است.