نقد نامه احمدآقای منتظری: «دادخواهی» از بیدادگر؟!

این نامه بر نظریه «فصل الخطاب بودن رهبر» مهر تأیید میزند و اینکه یک فرد پراشتباه کلام آخر را بگوید، نه اینجا در موضوع خانم خالقی و نه در هیچ کجا به روند مردمسالاری و دموکراسی در این سرزمین کمکی نخواهدکرد، بلکه مانع اساسی آن بوده و خواهد بود. در خلوص نیت احمدآقای منتظری عزیز که یادگار فقیه نستوه حضرت آیتالله منتظری است، تردیدی ندارم. اما نامه امروز احمدآقا به سیدعلی خامنهای درباره لزوم ورود و دخالت رهبر در موضوع خانم مینو خالقی (منتخب مردم اصفهان) را اشتباهی چندسویه میدانم که مواردی را درباره آن به اختصار مینویسم: اول: اصل نامهنگاری فرزند آیتالله منتظری که سالها تحت ستم این نظام و رهبری مستبد آن مقاومت کرد و تا زنده بود از این استبداد دینی تمکین نکرد، انتخابی شخصی است. من نامهنگاری برای رهبر این نظام استبدادی را عملی ناصواب و خطا میدانم؛ اما با این حال چون این عمل از حقوق و انتخاب شخصی احمدآقای عزیز است، باید حق انتخاب ایشان را محترم بداریم.