پرویز شهریاری معلمی برای تمام فصول

22 اردیبهشت 1391 پرویز شهریاری معلم گرانمایه و چهره ی پر توان و درخشان علمی، پس از سال ها تلاش علمی، فرهنگی، اجتماعی از میان ما رفت.ایشان در عرصه کار انتشاراتی قریب به ده نشریه علمی و اجتماعی را سردبیری کرد و ده ها جلد کتاب در زمینه های علمی، اجتماعی، ادبی و تاریخی منتشر کرد. در بنیاد افکنی مدارس عالی و متوسطه چهره ای موثر و فعال بود. جز چهره های ماندگار شد و از دانشگاه کرمان درجه دکترای افتخاری دریافت کرد. در نوآوری و به ویژه در شیوه تدریس علوم و کاربردی کردن درس ریاضیات نگاه پیشروی داشت. بسیاری از شاگردان شهریاری امروزه در مراکز بلند آوازه علمی در جهان مشغول به کار هستند.
شهریاری نسبت به میهن و خاستگاه آبا و اجدادی خود عشق عمیقی داشت و با تکیه بر مستندات سعی می کرد تا جایگاه واقعی ایران را در بسط علوم و فرهنگ بشناساند. شهریاری دانش را می ستود اما به روابط حاکم بر دستاوردهای علمی انسان که سمت گیری و نحوه استفاده از این دستاوردها را معین می کند اعتراض داشت و پیگیرانه با آن مبارزه می کرد زیرا به قول مولانا دانایی در استفاده درست و انسانی از دانش معنا می یابد:
تیغ بران در کف زنگی مست
به که آید علم نادان را به دست
شهریاری رنگ و بوی انسانی و محترمانه ای داشت. معجزه تدریس شهریاری در این بود که از دل ریاضیات و نظم حسابی و هندسی، نظم حیاتی و تعهد اجتماعی و اخلاقی و هنر خوب زندگی کردن یعنی انسانی زیستن را استخراج می کرد و با دست و دلبازی مثال زدنی به ما می بخشید.
نگرانی شهریاری از این بود که با این همه دستاوردهای دانش و تکنولوژی این همه فقر و بیماری و محرومیت گسترنده از چیست؟ این همه خشونت و کشتار، که وحشیگری مدرن با کمک دستاوردهای دانش و تکنولوژی در گستره بسیار وسیع تر از دوران پیش از این، انجام می دهد برای چیست؟ بحران محیط زیستی بسیار خطرناک و غارت سرمایه های ملی کشورها از کجا سرچشمه می گیرد؟
با وجود روند تخصص گرایی در دنیای امروز، شهریاری انسانی بود که انسانی می اندیشید به همین خاطر دست یابی به فردی متخصص مثل او بسیار مشکل است و به ندرت همتایی پیدا می کند.
پرویز شهریاری از قله های دانش در پی حقیقت بود یاد او زنده باد و راه و منش او سرمشق زندگی مان باشد....