عارف یا لاریجانی؟

zeitoons.com u202b۱۰ کلیک

۱- یکی از معدود شخصیتهایی که تغییرات فکری و سیاسی خود را طی سالیان استقرار جمهوری اسلامی انکار نمیکند و از اقرار به اشتباهات سیاسی گذشتهاش ابایی ندارد، از قول یکی از فرزندان جوانش نقل میکرد به او گفته بود: «پدر! این تغییرات و اصلاحاتی که در دیدگاههای شما ایجاد شده، خوب است و اصلاحاتی که میخواهید بشوید و بکنید بهتر است، اشکال از ماست که عمر نوح نداریم!» (نقل به مضمون) ۲- یک دانشمند/عبارت مشهور آلمانی میگوید*: من نمیدانم که آیا بهتر خواهد شد یا نه، اگر تغییر کند. اما اگر بایستی بهتر شود، باید تغییر کند! حکایت امروز مجلس ماست. حتی اگر برتریهای شخصیتی، هویتی و سابقهٔ محمدرضا عارف را نادیده بگیرم و صرفاً به گریههای نماز جمعهٔ ۲۹ خرداد ۸۸ گیر دهیم، واقعیت این است که مجالس هشتم و نهم، به ریاست لاریجانی هیچ گلی به سر مملکت نزدند و نتوانستند از اهرم نظارتی خود برای جلوگیری از فساد دولت احمدینژاد استفاده کنند و بلکه در مواردی با او همراه شدند و گاهی هم از او پیشی گرفتند. فساد، مخصوصاً فساد نهادینه شده، تنها مخلوق مجریان فاسد و قانون گریز نیست، بلکه محصول تبانی ناظر و مجری است.