مرگ ستایش و موضوع نژادپرستی

نژادپرستی در همه جوامع و در میان همه کشورها و ملتها، در دو وجه همواره ظاهر شده است. در میان برخی از ما ایرانیان هم همینگونه بوده است. یک روی سکه نژادپرستی، تمجید، تجلیل، حماسهسرایی و بالابردن بیدلیل خود است، صرفا با انگیزههای نژادپرستانه؛ روی دیگر آن، تحقیر، کوچکشمردن و حتی نشاندادن نفرت نسبت به دیگران است. این دو روی سکه نژادپرستی را در همه جریانات نژادپرستی میتوان مشاهده کرد. بهعنوانمثال سفیدپوستان نژادپرست آمریکایی از یکسو نژاد سفید یا در حقیقت نژاد خودشان را تجلیل میکردند و از سوی دیگر یا به تعبیر ما روی دیگر سکه، نژادهای دیگر یعنی سیاهپوستان یا سرخپوستان را خوار و خفیف میشمردند. نژادپرستان سفیدپوست اروپاییتبار در آفریقایجنوبی و زیمبابوه، از یکسو نژاد سفیدپوست اروپایی را متمدن و برتر میدانستند و درمقابل، سیاهپوستان آفریقایی را خوار و عقبمانده و غیرقابلپیشرفت میپنداشتند. نژادپرستان آلمانی در دوران اقتدار نازیها، نژاد آلمانی را اصیل، آریایی، راستکردار و میهنپرست میدانستند و درمقابل، دیگران بهویژه یهودیها را نژاد پست، دروغگو، پولپرست و آماده همکاری با دشمنان ملت بزرگ آلمان برای پول، لقب میدادند. جریانات نژادپرستی فعلی در کشورهای اروپایی، در قالب جریانات سیاسی تندرو، نژاد سفیدپوست آلمانی، فرانسوی، انگلیسی و مابقی اروپاییها را نژاد برتر و متمدنتر میپندارند و…