اگرخوابیم بيدارشويم مستيم، هوشيار شويم ،ترس است، قهار شويم.

facebook.com u202b۰ کلیک

مقاله ای بسیار تاثیر گذار از ستار بهشتی شهاب و شهید راه آزادی روز وساعتی نیست که خبری از دردو رنج مردم ایران چه در درون زندان وچه در برون زندان، چه در درون مرزچه در برون مرزبه گوش نرسد! سالیان است دیگر این خبرهاامری عادی شده روزی نیست خبری ازبازداشت، شکنجه، زندان اعدام نشنویم! روزی نیست از فقر وگرانی فلاکت وفحشا نشنویم، بسیاری از زندانیان در اعتصاب غذا ویا در دردو رنج مریضی بسر می برند! بسیاری سالیان زیادی است بدون داشتن یک روزمُرخصی سر می کنند! از دردو رنج این عزیزان هرچه بگوییم کم گفتیم وکم نوشتیم! اما کمی خود را از این عزیزان دور می شویم و به درون جامعه می آییم، بیکاری و فقر،اقتصاد جامعه را فلج کرده، به طوریکه آماراعتیاد، سرقت انواع جرم وجنایت روز افزون است! اگر روزی ازاین دردو رنج نشنویم باید آن روز را روزعجایب نامید! مدتی قبل زلزله ای دراُستان آذربایجان شرقی زلزله ای رخ داد، هرکدام از مسئولین آمدند وشُعاری دادند از آقای خامنه ای که این روزها آقای صدیقی اورا تا مرز خدایی دارد پیش می برد....تا مسئولان کابینه احمدی نژاد که وعده تادوماه بازسازی وچهل وپنج روزبازسازی دادند! اما با اینکه این ماجرا نزدیک به دوماه رسید نه تنها بازسازی انجام نشده بلکه به گزارش خبرنگار محلی مهر ، بر اثر بارش باران که از دیروز عصر در منطقه ورزقان آغاز و به شدت ادامه داشت آب گرفتگی در داخل چادرهای روستائیان اتفاق افتاد چادرهایی که در داخل دره ها و مسیر سیلاب برپاشده اند دُچار آب گرفتگی شدندو چادرهایی نیز که در ارتفاعات ایجاد شده بودند بر اثر شدت وزش باد برچیده شدند. درد زلزله ، عزیز ازدست دادن، بی جا ومکان بودن کم بود، درد در سرما درآب فرو رفتن نیز اضافه شد. ازاین درد کمی دور شویم به درد تازه ای سربزنیم وبا این درد تازه حرف اصلی مطلب را نگارش کنم. بنا به اطلاع گزارشگران هرانا، ارگان خبری مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران، اول مهر ماه ۱۳۹۱ ترانه ترابی به همراه فرزند ۳ ماههاش بارمان احسانی و زهره نیک آیین به همراه فرزند ۷ ماههاش رسام تبیانیان برای گذراندن محکومیت خود بازداشت و به بند نسوان زندان سمنان منتقل گردیدند. . آيا تا به حال يك سوال ازخود پرسيده ايم ؟ فقط يك سوال آن سوال این است، چرا؟فقط چرا؟ فقط همين يك كلمه راازخود پرسيده ايم .اول چرا عزيزان زندانی ما اين همه رنج وسختي رابه جان مي خرند ؟! سوال دوم اين عزيزان با این همه صبر و استقامت از درون زندان ازما چه مي خواهند؟ با همه ظلم که می بینند واستقامت می کنند می خواهند ما رابه چه منظوربرسانند؟ این عزیزان چه زمانی که دربرون زندان بودند وچه در درون زندان هستند مشغول مبارزه با این نظام جلاد هستند،می خواهند به ما بگویند سکوت نکنیم می خواهند بگویند اگرخوابیم بيدارشويم مستيم، هوشيار شويم ،ترس است، قهار شويم. شايد عده ايي بگويند به ما چه ربطي دارد كارسياست است! ما نه اين طرف هستيم نه آن طرف ، ما زندگي خودمان را مي كنيم باكسي كاري ند...