بیادِ امیل نولده - اکسپرسیونیسم و یکی از نقاشان بزرگ آبرنگ

امیل نولده زادهٔ ۷ اوت ۱۸۶۷ میلادی، یک نقاش آلمانی بود. او یکی از اولین نقاشان اکسپرسیونیسم و یکی از نقاشان بزرگ آبرنگ قرن ۲۰ام بود. نولده به خاطر انتخاب رنگهای پر معنی و رسایش مشهور است. قرمز پر رنگ و زرد درخشنده اغلب در کارهایش دیده میشود که یک حالت درخشنده و نورانی به کارهایش میدهد، در غیر اینصورت کارهایش تاریک و محزون است. انفجار رنگ ها و کمپوزیسیون های عمق دار، از شاخصه های این دوره از آثار نولده است که در تابلوهایی مثل "جادوی نور" یا "زن سیگاری" به گونه ای بدیع متبلور شده است و مفاهیمی ورای منطق پلاستیک نقاشی های او را فراهم می آورد. در این تابلوها، حتی تاثیر نقاشانی چون ادوارد مونک و هودلر را نیز می توان جستجو کرد. از دید نولده و اکسپرسیونیست هایی چون اریش هکل و ارنست لودویگ کرشنر، هنر بدوی، بسیار اصیل تر، احساس برانگیزتر، خام تر و خودانگیخته تر از هنرهای غربی بود. طبیعت نگاری های نولده همواره آوای رنگین خستگی هنرمند از زندگی شهری و پناه خواهی وی از طبیعت بود. هرچند این طبیعت به گونه ای انتزاعی توسط او ترسیم شده است اما کوه ها، حیوانات و دریاها در این میان ماهیت خود را به خوبی حفظ کرده اند. بعد از جنگ جهانی دوم ارزش کارهای نولده شناخته شد و او دوباره جایگاه شایسته اش را در میان هنرمندان معاصر آلمان پیدا کرد و جوایز و نشان های زیادی دریافت کرد. او امروز در چنین روزی در سالِ ۱۹۵۶ میلادی درگذشت.