ﺻﺪﺍﯼ ﺯﻧﺪﺍﻧﯿﺎﻥ ﮔﻤﻨﺎﻡ ﺑﺎﺷﯿﻢ : سهیل عربی زندانی سیاسی و عقیدتی

در کشوری که حکومتش هر گونه خبر رسانی و آگاهی که بر خلاف منافعش باشد را سانسور می کند عکاس ها ،نویسنده ها و هنر مندانی که تلاش می کنند حقایق را به مردم نشان دهند نیاز به حمایت بیشتری دارند ،که شور بختانه این عزیزان از حمایت کافی نهادهای اجتماعی و حتی رسانه های اپوزوسیون برخوردار نیستند. امثال سهیل می کوشند تا ذهن مردم را از طریق فرهنگ سازی و آگاهی رسانی برای پذیرش مدرنیته و سکولار شدن آماده کنند والبته مثل خیلی دیگر از هنرمندان در کنشگریهای عملی مثل حضور در راهپیمایی های اعتراضی و فعالیتهای حقوق بشری شرکت دارند. نباید فعالیتهای رسانه ای و اطلاع رسانی را دست کم گرفت ؛هر جنبشی برای پیروزی نیاز به مردمی آگاه دارد و به نظر من مهمترین بخش فعالیتهای سهیل همین بود و همین تلاش برای سکولار و دموکراتیک شدن ایران بود که باعث دستگیری و حکم سنگینش شد. این درست که سکولار شدن به تنهایی تضمین کننده سعادت یک ملت نیست ،اما قدمی بسیار مهم است و فعالان آزاد اندیش در کنار تلاش برای سکولار شدن برای حقوق اقوام ،حقوق زنها ؛کودکان کار و البته پویا شدن و آگاه شدن نهاد مدنی تلاش می کنند...