این بزرگترین سنگ در سرتاسر منظومه خورشیدی است

نقطه ی محو و کم نوری که در مرکز این تصویر می بینید بزرگ ترین سنگ در سرتاسر سامانه ی خورشیدی است؛ بزرگ تر از هر سیارک، ماه، و هسته ی دنباله داری که تاکنون شناخته شده، و بزرگ تر از هر سیاره ی سنگی در خانواده ی خورشید. (هرچند هنوز کسی اندازه ی دقیق سنگ هایی که در مرکز غول های گازی هستند را نمی داند). این سنگ همچنین به اندازه ای بزرگ است که در اثر گرانش خود پیکره ای تقریبا کروی پیدا کرده و گازهایی سنگین را نزدیک سطحش نگه داشته. عکسی که اینجا می بینید را فضاپیمای وویجر ۱ در سال ۱۹۹۰ از دوردست های سامانه ی خورشیدی از این سنگ فضایی غول پیکر گرفت. فردا این سنگ یک دور مدارش به گرد خورشید را به پایان خواهد برد و برای حدود ۵ میلیاردمین بار دور مداری تازه ای را آغاز خواهد کرد، مداری که هر بار در آن بیش از ۳۵۰ بار به گرد خود می چرخد. «پیشاپیش نوروز و سال نو بر شما و همه ی مردمانی که روی این سنگ زندگی می کنند فرخنده باد!»